ข้อมูลพื้นฐาน

วัดโบราณแห่งนี้สร้างขึ้นในปี 701 (ปีแรกของยุคไทโฮ) โดยเอ็น โนะ เกียวจา ผู้ก่อตั้งชูเก็นโด และได้รับการบูรณะใหม่เป็นศูนย์ฝึกอบรมของนิกายชิงงอนโดยโคโบ ไดชิ คูไค ในปี 815 (ปีที่หกของยุคโคนิน) ภายในบริเวณวัดมีสุสานของจักรพรรดิโกะ-มุราคามิ และหลุมฝังศพของคุสึโนกิ มาซาชิเกะ
หอทองคำ ซึ่งเป็นสมบัติของชาติ สร้างขึ้นในช่วงต้นยุคมูโรมาจิ และเป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของสถาปัตยกรรมแบบผสมผสาน ที่ผสานองค์ประกอบแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมเข้ากับองค์ประกอบของพุทธศาสนาเซนและพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่เพิ่งนำเข้ามาจากจีนได้อย่างชาญฉลาด
พระพุทธรูปองค์สำคัญ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปซ่อนเร้น เป็นสมบัติของชาติ และเป็นหนึ่งใน "สามพระพุทธรูปเกียวเหมินแห่งญี่ปุ่น" กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปที่งดงามที่สุดในศิลปะพุทธศาสนาลึกลับจากยุคเฮอัน เป็นหนึ่งในพระพุทธรูปเพียง 12 องค์ในประเทศ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติของชาติเดิมครั้งแรกในปี 1897 (เมจิที่ 30) และเป็นองค์แรกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติของชาติใหม่ในปี 1951 (โชวะที่ 26) ทำให้เป็นสมบัติของชาติลำดับที่ห้า
[นิทรรศการพิเศษ] ◎ ห้องโถงหลัก [ห้องศักดิ์สิทธิ์ภายใน] ◎ รูปปั้นไม้ประทับนั่งพระโพธิสัตว์นโยริน ● รูปปั้นผ้าไหมสีขนาดใหญ่ของซุยคิว ● รูปปั้นไม้ประทับยืนสององค์ของโคโมคุเท็นและโซโชเท็น ● รูปปั้นทองสัมฤทธิ์ชุบทองประทับยืนพระโพธิสัตว์นโยริน ● รูปปั้นทองสัมฤทธิ์ประทับนั่งครึ่งองค์พระศากยมุนีชุบทอง ● รูปปั้นไม้ประทับนั่งพระโพธิสัตว์ไอเซ็นเมียวโอ
[เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมได้เป็นประจำ] ●ศาลาวัดฮาริไต ●รูปปั้นไม้ยืนพระโพธิสัตว์กวนอิม (สร้างโดยพระคุไก) [หนึ่งในสององค์] ●รูปปั้นไม้ยืนพระโพธิสัตว์กวนอิมสามองค์ ●รูปปั้นไม้นั่งพระพุทธเจ้าแพทย์ ●รูปปั้นไม้นั่งพระโพธิสัตว์ไมตรี ●รูปปั้นไม้ยืนพระโพธิสัตว์จิโซ ●รูปปั้นไม้นั่งพระศากยมุนี ●รูปปั้นไม้นั่งพระโพธิสัตว์เนียวรินกวนอิม ●รูปปั้นไม้นั่งพระโพธิสัตว์โฮโชเนียวไร ●รูปปั้นไม้ยืนพระทามอนเท็น ●รูปปั้นไม้ยืนพระโพธิสัตว์กวนอิมสิบเอ็ดหน้า ●รูปปั้นไม้ยืนพระจิโกคุเท็น ●ผ้าคาดเอว