ข้อมูลพื้นฐาน

วัดแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในสมัยเฮอัน โดยมีพระพุทธรูปหินแกะสลักโดยโคโบ ไดชิเป็นประดิษฐานหลัก และได้รับการฟื้นฟูในสมัยเอโดะโดยพระภิกษุท้องถิ่นนามว่าโจกอน ซึ่งเป็นผู้ติดตามของสึนาโยชิ โชกุนโทกูงาวะองค์ที่ 5 ต้นเมเปิลยูบาเอะซึ่งกล่าวกันว่ามีอายุ 1,000 ปี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติของจังหวัดโอซาก้า
"พระพุทธรูปพระศากยะแบบเซริโยจิ" (พระพุทธรูปที่จำลองมาจากพระพุทธรูปยืนพระศากยะเนียวไรที่ประดิษฐานอยู่ที่วัดเซริโยจิในเมืองซากะ เกียวโต) ซึ่งประดิษฐานอยู่ในพิพิธภัณฑ์สมบัติของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ระดับชาติ สร้างขึ้นในสมัยคามาคุระ และเคยเป็นสมบัติของชาติ (ปัจจุบันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญ) เดิมทีเป็นพระพุทธรูปหลักของวัดไซรินจิในเมืองฟุรุอิจิ ฮาบิกิโนะ ซึ่งกล่าวกันว่าสร้างขึ้นในสมัยอาสึกะ (ประมาณศตวรรษที่ 6) แต่ถูกย้ายไปยังวัดเอ็นเมจิในปี พ.ศ. 2415 (เมจิที่ 5)
[นิทรรศการพิเศษ] รูปปั้นยืนไม้ของชากะ เนียวไร