รูปปั้นพระโพธิสัตว์ไมตรีประทับนั่งทำจากทองสัมฤทธิ์ปิดทอง ประดิษฐานอยู่ในหอโฮโจ ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติก่อนสงครามและปัจจุบันเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ และรูปปั้นพระโพธิสัตว์จิโซทำจากไม้ ยืนประดิษฐานอยู่ในหอจิโซ จะเปิดให้ประชาชนเข้าชมในวันที่ 17 เมษายน นอกเหนือจากวันที่ 18 ของทุกเดือนตามปกติ

เมื่อเดินทางไปทางทิศตะวันตกตามถนนทาเคอุจิ ไคโด ซึ่งเป็นทางหลวงแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นและเป็นแหล่งมรดกโลก คุณจะได้พบกับสุสานชิราโทริ ซึ่งเป็นหนึ่งในส่วนประกอบของกลุ่มสุสานโมซุ-ฟุรุอิจิ โคฟุน ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลก พร้อมไกด์นำเที่ยว คุณจะได้เยี่ยมชมสุสานจักรพรรดิอีกสามแห่ง รวมถึงวัดโนนากะจิ ซึ่งมีการจัดแสดงรูปปั้นพระโพธิสัตว์ไมตรีศูลทองสัมฤทธิ์ครึ่งเข่าปิดทองในวันที่ 18 ของทุกเดือน

รูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิมสิบเอ็ดหน้า ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติก่อนสงคราม และปัจจุบันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญภายหลังการประกาศใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรม จะเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้โดยไม่ต้องจองล่วงหน้า ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญหลังการขาย

ลงที่สถานีฟุรุอิจิ (Furuichi) สายคินเท็ตสึ มินามิ โอซาก้า ออกจากประตูตรวจตั๋ว แล้วเลี้ยวซ้ายทันที คุณจะพบศูนย์บริการนักท่องเที่ยวฮาบิกิโนะ (Habikino Visitor Center) ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำทาเคะอุจิ ไคโด ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของญี่ปุ่น เรามีข้อมูลท่องเที่ยวมากมาย อาทิ แหล่งมรดกโลกฟุรุอิจิ โคฟุน (Furuichi Kofun Group) แหล่งมรดกโลกของญี่ปุ่น ทาเคะอุจิ ไคโด รวมถึงแหล่งมรดกทางประวัติศาสตร์ เช่น วัด ศาลเจ้า และอาหารพื้นเมือง

วัดแห่งนี้สร้างขึ้นโดยจักรพรรดินีซุยโกะเพื่อปกป้องสุสาน (ซันโคอิจิเบียว) ที่ซึ่งเจ้าชายโชโตะคุ พระมารดา และพระมเหสีของพระองค์ถูกฝังอยู่ และกล่าวกันว่าจักรพรรดิโชมุได้พัฒนาวัดขนาดใหญ่แห่งนี้ในปี 724 (ปีแรกของยุคจินกิ) ตั้งแต่สมัยเฮอันเป็นต้นมา วัดแห่งนี้ได้กลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับการบูชาเจ้าชายโชโตะคุในฐานะ "คามิโนไทชิ" หนึ่งใน "สามเจ้าชายแห่งคาวาจิ" ในช่วงปลายยุคเซ็นโกคุ ภูเขาทั้งลูกถูกไฟไหม้จากสงครามของโอดะ โนบุนางะ แต่เริ่มต้นด้วยการบูรณะเซเรเด็น (หอศักดิ์สิทธิ์) โดยโทโยโทมิ ฮิเดโยริในปี 1603 (ปีที่แปดของยุคเคโช) วัดแห่งนี้ก็ได้รับการสร้างขึ้นใหม่เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

วัดที่เกี่ยวข้องกับเจ้าชายโชโตคุ
วัดที่มีชื่อเสียงแห่งนี้เป็นที่ตั้งของสุสานของเจ้าชายโชโตคุและบุคคลสำคัญอีกสามท่าน โดยศิลาจารึกสุสานของทาคายะ เร็นฮิฮิโตะจะถูกนำมาจัดแสดงเป็นพิเศษ

บ้านหลังเก่านี้ตั้งอยู่เชิงสะพานยามาดะ โมจิยาบาชิ ในเมืองไทชิ ริมถนนทาเคอุจิ ไคโด ซึ่งเป็นถนนหลวงที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น บ้านหลังนี้ยังคงรักษารูปแบบหลังคาแบบยามาโตะดั้งเดิม ซึ่งหาได้ยากในบริเวณนี้ในช่วงสมัยเอโดะ โดยมีทั้งหลังคากระเบื้องและหลังคามุงจาก และเป็นบ้านที่ถ่ายทอดบรรยากาศของถนนสายนี้ได้อย่างดี

เนินดินรูปไข่แห่งนี้มีขนาดประมาณ 15 กิโลเมตรจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก ตั้งอยู่เชิงเขาทางทิศตะวันออกของแม่น้ำไทกะ และเป็นที่กล่าวขานกันมานานแล้วว่าเป็นสุสานของโอโนะ โนะ อิโมโกะ
อิโมโกะเป็นบุคคลที่ถูกส่งไปเป็นทูตในสมัยราชวงศ์สุยบนแผ่นดินใหญ่ของจีนในรัชสมัยของจักรพรรดินีสุยโกะ เขาได้รับมอบหมายให้คุ้มครองพระโพธิสัตว์นโยอิรินคันนอน เทพผู้พิทักษ์ของเจ้าชายโชโตคุ เขาได้สร้างวัดและถวายดอกไม้แด่พระพุทธเจ้าทุกเช้าและเย็น ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นต้นกำเนิดของสำนักจัดดอกไม้แบบอิเคโนโบ ปัจจุบัน ชาวอิเคโนโบบูชาเนินดินนี้ในฐานะสุสานของโดโซ

ตามบันทึกในหนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น (Nihon Shoki) ระบุว่า จักรพรรดิบิดัตสึ องค์ที่ 30 ขึ้นครองราชย์ในปี 572 และหลังจากสวรรคต พระองค์ถูกฝังไว้ในสุสานอิโซนางะ ซึ่งเป็นสุสานของพระมารดา จักรพรรดินีอิชิฮิเมะ สุสานของจักรพรรดิบิดัตสึเป็นเนินดินรูปทรงกุญแจเพียงแห่งเดียวในหุบเขาอิโซนางะ มีความยาวประมาณ 93 เมตร และล้อมรอบด้วยคูน้ำแห้ง ไม่มีข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับภายใน แต่เชื่อกันว่าสร้างเป็นห้องหินแนวนอน นอกจากนี้ยังมีการขุดพบรูปปั้นดินเผาฮานิวะในบริเวณโดยรอบ ซึ่งบ่งชี้ว่าสุสานนี้สร้างขึ้นในช่วงครึ่งแรกของปลายยุคโคฟุน

ตามบันทึกในหนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น (Nihon Shoki) จักรพรรดิโยเมอิองค์ที่ 31 ถูกฝังไว้ในสุสานอิเคงามิที่อิวาเระ แต่ต่อมาในปีแรกของการครองราชย์ของจักรพรรดิซุยโกะ (593) มีบันทึกว่าพระองค์ถูกย้ายไปฝังใหม่ที่สุสานอิโซนางะที่คาวาจิ สุสานของจักรพรรดิโยเมอิเป็นเนินฝังศพรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดกว้าง 65 เมตรจากตะวันออกไปตะวันตก ยาว 60 เมตรจากเหนือไปใต้ และสูง 10 เมตร ล้อมรอบด้วยคูน้ำแห้งกว้าง 7 เมตร เมื่อรวมกับคันดินด้านนอกของคูน้ำแล้ว สุสานมีขนาดใหญ่มาก วัดได้ 100 เมตรในแต่ละด้าน ที่น่าสังเกตคือ ขนาดและรูปทรงของเนินฝังศพนั้นคล้ายคลึงกับสุสานอิชิบุไต ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสุสานของโซงะ โนะ อุมาโกะ

จักรพรรดินีซุยโกะ จักรพรรดินีองค์ที่ 33 แห่งญี่ปุ่น ซึ่งเป็นจักรพรรดินีพระองค์แรก ทรงแต่งตั้งเจ้าชายโชโตะกุเป็นผู้สำเร็จราชการแทน และทรงรับเอาระบบการเมือง วัฒนธรรม และศิลปะที่ก้าวหน้าเข้ามาอย่างแข็งขันผ่านการเจรจากับราชวงศ์สุยบนแผ่นดินใหญ่ ส่งผลให้วัฒนธรรมอาสึกะเจริญรุ่งเรือง ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่การปฏิรูปการเมืองและวัฒนธรรมพุทธศาสนา เมื่อพระองค์เสด็จสวรรค์ในรัชสมัยปีที่ 36 ของซุยโกะ (ค.ศ. 628) พระองค์ถูกฝังไว้ในสุสานของเจ้าชายทาเคดะที่ยามาโตะ และต่อมาได้ย้ายไปฝังใหม่ที่สุสานอิโซนางะในคาวาจิ

จักรพรรดิโคโตคุ จักรพรรดิองค์ที่ 36 ขึ้นครองราชย์หลังจากการปฏิรูปไทกะ พระองค์ทรงแต่งตั้งโซงะ โนะ คุรายามะดะ อิชิกาวามาโร ผู้มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิรูป และทรงส่งเสริมการเมืองปฏิรูป อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิเกิดความขัดแย้งกับเจ้าชายนาคาโนะ โอเอะ และบุคคลอื่นๆ และสิ้นพระชนม์อย่างโดดเดี่ยวที่พระราชวังนานิวะในปี ค.ศ. 654 ซึ่งเป็นปีที่ 5 แห่งรัชสมัยฮาคุจิ และถูกฝังที่อิโซนางะ โนะ มิยะ ในโอซาก้า สุสานตั้งอยู่ริมถนนทาเคอุจิ ไคโดะ เป็นเนินฝังศพทรงกลมขนาดเล็ก มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 30 เมตร หรือที่รู้จักกันในชื่อ "สุสานอุกิสุ โนะ" กล่าวกันว่าครั้งหนึ่งเคยมีการขุดพบกระจกที่รู้จักกันในชื่อ "ไคจู บูโด คากามิ" (กระจกสัตว์ทะเลและองุ่น) จากสุสานรองแห่งหนึ่ง