รถรางโอซาก้ามีสองสาย ได้แก่ สาย หอคอยซึเทนคาคุ ซึ่งวิ่งจากสถานีเอบิสุโชะ (ที่ตั้งของหอคอยสึเทนคาคุ) ไปยังสถานีฮามาเดระ เอคิมาเอะ ในโอซาก้า และสายอุเอมาจิ ซึ่งวิ่งจากสถานีเทนโนจิ เอคิมาเอะ ไปยังสถานีสุมิโยชิ รถรางชินชินเพียงคันเดียวของโอซาก้าเป็นภาพที่น่าสนใจมาก เพราะวิ่งผ่านชายคาบ้านเรือนส่วนตัวต่างๆ

ดูจุดนั้น

ปืนมาถึงเกาะทาเนงาชิมะในปี ค.ศ. 1543 เมืองซาไกซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดวิธีการผลิตปืน กลายเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งผลิตปืนที่สำคัญ และปืนเหล่านี้มีส่วนช่วยในการรบของขุนศึกอย่างโอดะ โนบุนางะ โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ และโทกูงาวะ อิเอยาสุ ในยุคเซ็นโกคุ บ้านของช่างทำปืนสมัยเอโดะอยู่ห่างจากสถานีทาคาสุ จินจา เพียง 10 นาทีโดยการเดินเท้า บ้านเรือนเก่าแก่ที่เรียงรายเป็นเครื่องยืนยันถึงอดีต

เดินจากสถานี Myokokujimae ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณสามนาที ในสมัยเอโดะ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะผูกขาดมีดสับใบยาสูบยี่ห้อ "Sakai Goku" และคุณภาพและความโด่งดังของมีด Sakai ก็แพร่กระจายไปทั่วประเทศ สถานที่แห่งนี้เปิดโอกาสให้คุณได้เห็น ได้ยิน และสัมผัสประวัติศาสตร์และกระบวนการผลิต นอกจากวิดีโอและสื่อต่างๆ แล้ว กระบวนการลับคมมีดของช่างฝีมือก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่ง นอกจากนี้ยังมีบริการให้คำปรึกษาและซ่อมแซมมีดอีกด้วย

สวนสาธารณะสีเขียวชอุ่มที่มองเห็นได้จากหน้าต่างรถราง เป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับชาวบ้านในการพักผ่อนหย่อนใจ ฟรานซิส ซาเวียร์ คริสเตียนคนแรกที่เดินทางมายังญี่ปุ่น เดินทางมาถึงซาไกในปี 1550 เขาพักอยู่ที่คฤหาสน์ของฮิบิยะ เรียวเคอิ พ่อค้าผู้มั่งคั่ง และดำเนินงานเผยแผ่ศาสนาที่นั่น และสวนแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นบนที่ตั้งของคฤหาสน์ สวนแห่งนี้ได้รับการตั้งชื่อตามซาเวียร์ในปี 1949 เพื่อรำลึกถึงครบรอบ 400 ปีแห่งการมาถึงของเขา

ดูจุดนั้น

โยซาโนะ อากิโกะ กวีผู้มีชื่อเสียงจากบทกวี "มิดาเรกามิ" (ผมพลิ้วไหว) และ "คิมิ ชินิตมาฟุ โคโตะ นาเระ (อย่าตาย)" เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2421 เป็นบุตรสาวคนที่สามของโอโทริ โซชิจิ และสึเนะ ซึ่งประกอบอาชีพทำขนมในเมืองซาไก บ้านเกิดของเธอถูกไฟไหม้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่มีอนุสรณ์สถานรำลึกถึงบ้านเกิดของเธอตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของถนน นอกจากนี้ยังมีอนุสรณ์สถานบทกวีของอากิโกะกระจายอยู่ทั่วเมืองอีกด้วย

เซ็น โนะ ริคิว ผู้ที่ทำให้พิธีชงชาสมบูรณ์แบบ ก็เกิดที่เมืองซาไกเช่นกัน โยชิโร (ริคิว) เกิดในปี 1522 เป็นบุตรชายคนโตของพ่อค้าปลาผู้มั่งคั่ง ต่อมาได้ศึกษาภายใต้การดูแลของทาเคโนะ โจโอ และคนอื่นๆ จนเชี่ยวชาญศิลปะแห่งวาบิฉะ เขารับใช้เป็นอาจารย์ชงชาให้กับโอดะ โนบุนางะ และโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ แต่ได้สร้างความขุ่นเคืองให้กับฮิเดโยชิและทำการเซปปุกุ บ่อน้ำยังคงตั้งอยู่ที่บริเวณบ้านพักของเขา

วัดแห่งนี้สร้างขึ้นครั้งแรกโดยมิโยชิ นากาโยชิ แต่ถูกไฟไหม้ระหว่างการล้อมโอซาก้าในฤดูร้อน ต่อมาได้รับการบูรณะใหม่ในปี 1617 โดยพระทาคุอัน ทำให้กลายเป็นวัดที่มีชื่อเสียง วัดแห่งนี้เป็นที่รู้จักในฐานะวัดที่เซ็น โนะ ริคิว ฝึกฝนพิธีชงชาในวัยเยาว์ บริเวณวัดประกอบด้วยโรงน้ำชาจิสโซอัน ซึ่งเกี่ยวข้องกับริคิว อ่างล้างมืออันเป็นที่รักของเขา หออนุสรณ์สำหรับตระกูลเซ็น และสวนภูมิทัศน์แห้งที่ได้รับการกำหนดให้เป็นจุดชมวิวแห่งชาติ ที่น่าประหลาดใจคือ บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของหลุมฝังศพของโทกูงาวะ อิเอยาสุ...? วัดที่มีเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่น่าทึ่ง

สวนฮามาเดระ ตั้งอยู่ด้านหน้าสถานีฮามาเดระ เอคิมาเอะ ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถไฟฟ้าฮันไค เป็นหนึ่งในสวนสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัด เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 1873 ป่าสนที่สวยงามแห่งนี้ได้รับการยกย่องในบทกวีมาตั้งแต่สมัยมันโย และยังคงความสวยงามมาจนถึงทุกวันนี้ สวนแห่งนี้ยังมีสวนกุหลาบ สวนสนุกจำลองการจราจรที่มีรถไฟหัวจักรขนาดเล็ก รถโกคาร์ท และสวนสนุกอื่นๆ นอกจากนี้ยังเป็นจุดพักผ่อนยอดนิยมของชาวบ้าน โดยมีอนุสาวรีย์บทกวีของโยซาโนะ อากิโกะ ที่กล่าวว่า "สายลมยามเช้าพัดโชยอย่างอ่อนโยนเหนือภูเขาแห่งบ้านเกิดของฉัน อิซึมิ จากทะเลที่ลอยล่อง"

ดูจุดนั้น