ว่ากันว่าศาลเจ้าแห่งนี้สร้างขึ้นตามพระบัญชาของจักรพรรดินีจิงกู เพื่อเป็นศาลเจ้าที่ปกป้องทางเข้าอ่าวโอซาก้า ชื่อของศาลเจ้านี้มาจากข้อเท็จจริงที่ว่าศาลเจ้าแห่งนี้เป็นเทพผู้พิทักษ์ของอิซุมิ ซาไก มินามิโช และประตูศาลเจ้าหันหน้าออกสู่ทะเล หรืออีกนัยหนึ่ง อาจเป็นไปได้ว่าชิโอสึจิโนะโอจิโนะคามิ ซึ่งเชื่อกันว่าได้รับการประดิษฐานโดยจักรพรรดินีจิงกู ไม่เคยมีพระวาจาใดมาก่อน แต่ในที่สุดก็ได้เปล่งวาจาออกมาหลังจากที่จักรพรรดินีถวายอาหารศักดิ์สิทธิ์ ชิโอสึจิโนะโอจิโนะคามิยังเป็นที่รู้จักในนาม "ศาลเจ้าชั้นในแห่งสุมิโยชิ" เนื่องจากมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับศาลเจ้าสุมิโยชิไทฉะ ในปี ค.ศ. 1113 ปลายยุคเฮอัน เมื่อศาลเจ้าของสามหมู่บ้าน ได้แก่ ไคโกะ คิโดะ และฮาระ ได้รวมเข้าด้วยกัน ศาลเจ้าแห่งนี้จึงกลายเป็นเทพผู้พิทักษ์แห่งซาไก ยิ่งไปกว่านั้น ศาลเจ้าแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งวัดเนนบุตสึจิ ซึ่งสร้างโดยเกียวกิในปี ค.ศ. 746 และยังคงเป็นที่รู้จักอย่างรักใคร่ในชื่อ "โอเทระซัง" (วัดใหญ่) สมบัติล้ำค่าของศาลเจ้าแห่งนี้ประกอบด้วยม้วนประวัติศาสตร์วัดใหญ่ บทกวีที่ประพันธ์โดยจักรพรรดิฟุชิมิ และดาบสั้นจารึกโยชิมิตสึ ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญ ในเทศกาลฮัสซากุซึ่งจัดขึ้นทุกปีในช่วงกลางเดือนกันยายน จะมีการถวายกลองฟูตงที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองซาไก