วัดกันโทคุจิ เชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดมาจากศูนย์ฝึกเนมบุตสึ ซึ่งเปิดขึ้นในคาโดมะโดยเรนเนียว หัวหน้านักบวชองค์ที่ 8 ของวัดฮงกันจิ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 15 ในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 เคนชุน จิตสึโกะ บุตรชายคนที่ 10 ของเรนเนียว ได้สืบทอดศูนย์ฝึกแห่งนี้และเปลี่ยนชื่อเป็นวัดกันโทคุจิ วิหารหลักที่ปูด้วยกระเบื้อง ซึ่งเชื่อกันว่าได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1665 หอระฆังหน้าจั่วที่สร้างขึ้นในช่วงต้นยุคเอโดะ และประตูภูเขาที่สร้างขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ล้วนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจังหวัดโอซาก้า ส่วนโถงทางเข้า ห้องพักแขก ห้องทำงาน และหอกลอง ล้วนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของประเทศ พื้นที่ 4,700 ตารางเมตรแห่งนี้เป็นที่ตั้งของต้นการบูรขนาดใหญ่ ซึ่งถูกกำหนดให้เป็นต้นไม้อนุรักษ์โดยเมืองคาโดมะ