ศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทพผู้พิทักษ์ของเมืองสึมุระในอดีตจังหวัดเซตสึ ซึ่งประกอบด้วยเซ็มบะ นากาโนะชิมะ เคียวมาจิโบริ และอุทสึโบะ เดิมทีศาลเจ้าแห่งนี้รู้จักกันในชื่อ "โกเรียวซัง" แต่เดิมพื้นที่นี้เป็นอ่าวกลมที่ปกคลุมไปด้วยต้นกกที่เรียกว่าสึบุระเอะ ศาลเจ้าสึบุระที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่เทพผู้พิทักษ์ได้ถูกสร้างขึ้น ณ ที่แห่งนี้ กล่าวกันว่าชื่อสถานที่สึมุระนั้น ดัดแปลงมาจากชื่อสึบุระเอะ ในปี ค.ศ. 1594 ฮิเดโยชิได้ประดิษฐานศาลเจ้าอินุอิฮาจิมังขนาดเล็กและศาลเจ้ามินาโมโตะมาซาเรฉะไว้ด้วยกัน และศาลเจ้าแห่งนี้จึงถูกเรียกว่า "ศาลเจ้าโกเรียว" ศาลเจ้าแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางย่านการค้าและการเงิน ครั้งหนึ่งเคยเป็นสถานที่สักการะบูชายอดนิยมของเหล่าพ่อค้าจากเซ็มบะและศิษย์ของเทกิจูกุและไคโทคุโด นอกจากนี้ ตั้งแต่สมัยเมจิจนถึงปีพ.ศ. 2469 บริเวณวัดยังใช้เป็นสถานที่แสดงการแสดงของโรงละครโกเรียวบุนรากุ ซึ่งเป็นบริษัทละครหุ่นกระบอกที่เป็นต้นแบบของโรงละครบุนรากุแห่งชาติในปัจจุบัน และบริเวณดังกล่าวยังคึกคักไปด้วยการแสดงและแผงขายของยามค่ำคืนอีกด้วย