ชายฝั่งฮามาเดระมีชื่อเสียงมายาวนานในเรื่องหาดทรายขาวและต้นสนสีเขียว สวนสาธารณะฮามาเดระสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2416 (เมจิ 6) และมีสถานีรถไฟสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2440 (เมจิ 30) อาคารสถานีได้รับการออกแบบในปี พ.ศ. 2450 (เมจิ 40) โดยสำนักงานทัตสึโนะ คาตาโอกะ นำโดยสถาปนิก ทัตสึโนะ คิงโกะ และคาตาโอกะ ยาซูชิ ผู้ซึ่งออกแบบศาลาประชาคมกลางเมืองโอซาก้าและสถานีรถไฟโตเกียว และเป็นหนึ่งในผลงานสถาปัตยกรรมอันน่าภาคภูมิใจของเมืองซาไก
ภายนอกอาคารโดดเด่นด้วยเสาและคานที่ออกแบบในรูปทรงเรขาคณิต เป็นสถาปัตยกรรมแบบกึ่งไม้ที่สวยงาม ได้รับการยกย่องทางวิชาการอย่างสูง และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของญี่ปุ่น รูปแบบนี้ซึ่งเสา คาน และส่วนโค้งทแยงมุมถูกเปิดออกสู่ภายนอก โดยมีผนังที่อยู่ระหว่างกลางซึ่งบุด้วยหิน ดิน หรืออิฐ ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในยุโรปเหนือระหว่างปี ค.ศ. 1450 ถึง 1650 อาคารสถานีแห่งนี้ได้แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงและประวัติศาสตร์ของย่านฮามาเดระ ในฐานะประตูสู่รีสอร์ทริมทะเล เช่น สวนสาธารณะฮามาเดระ ชายหาด และย่านที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์ ในระหว่างการก่อสร้างโครงการแยกชั้นต่อเนื่องของรถไฟสายหลักนันไค อาคารนี้ได้ถูกย้ายไปยังสถานที่ที่ไม่รบกวนการทำงาน และกำลังถูกทดลองใช้โดยชุมชนท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของพื้นที่ และเป็นสถานที่สำหรับปฏิสัมพันธ์กับประชาชน