วัดแห่งนี้เป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่ที่ไซเกียว กวีจากปลายยุคเฮอัน เสียชีวิตในช่วงฤดูดอกซากุระบาน ดังบทกวีของเขาที่ว่า "ข้าขอตายในฤดูใบไม้ผลิใต้ดอกไม้ เมื่อพระจันทร์เต็มดวงส่องแสงในคิซารางิ" บริเวณเชิงเขาคัตสึรางิ มีชื่อเสียงในฐานะจุดชมดอกซากุระที่มีชื่อเสียง กล่าวกันว่าเอ็น โนะ เกียวจะ ก่อตั้งวัดขึ้นในปี ค.ศ. 665 (ปีที่สี่ในรัชสมัยจักรพรรดิเท็นจิ) เกียวกิฝึกฝนที่นี่ในปี ค.ศ. 737 (ปีที่เก้าในรัชสมัยเท็นเปียว) และคูไคได้บูรณะอาคารต่างๆ ของวัดจนเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 812 (ปีที่สามในรัชสมัยโคนิน) แม้ว่าวัดจะถูกเผาทำลายในสงครามโดยตระกูลฮาตาเกยามะ แต่ต่อมาก็ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ วิหารหลักและอาคารอื่นๆ ได้รับการบูรณะและยังคงตั้งตระหง่านมาจนถึงทุกวันนี้ ภายในบริเวณวัดมีสุสานของไซเกียวและห้องโถงไซเกียว ส่วนด้านหลังของอาคารวัดหลักมีพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์ไซเกียว ซึ่งเป็นที่เก็บรักษารูปปั้นของไซเกียวและคอลเลกชันภาพวาด อักษรวิจิตรศิลป์ และเอกสารอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับไซเกียว