ทางด้านขวาของวิหารหลักคือวิหารหลักของศาลเจ้าคาสึงะ ซึ่งเป็นศาลเจ้าสาขาของศาลเจ้าอิสึกุชิมะ วิหารนี้เดิมเป็นวิหารหลักของศาลเจ้าอิสึกุชิมะ ซึ่งถูกย้ายมาที่นี่ในช่วงปลายยุคเอโดะ เมื่อศาลเจ้าคาสึงะไทฉะแห่งนาราถูกยึดครองเป็นวิหารหลักของศาลเจ้าอิสึกุชิมะ ไม่ทราบปีการก่อสร้าง แต่รูปแบบสถาปัตยกรรมบ่งชี้ว่าสร้างขึ้นในช่วงกลางถึงปลายยุคมุโระมาจิ อาคารสไตล์ริวสึกุริที่มีช่องหน้าต่างบานเดียว หลังคาทำจากเปลือกไม้ไซเปรส ทำให้วิหารนี้มีลักษณะเฉพาะของภูมิภาค ซึ่งแตกต่างจากจังหวัดโอซาก้าตอนใต้เล็กน้อย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะตั้งอยู่ใกล้กับจังหวัดเกียวโต วิหารหลักของศาลเจ้าคาสึงะ ซึ่งเป็นศาลเจ้าสาขาของศาลเจ้าอิสึกุชิมะ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2521 (โชวะที่ 53)