เคะซึกะ จิไนมาจิ เป็นเทพเจ้าประจำถิ่นของวัดโคฟุคุจิ ซึ่งพระภิกษุเอ็นไค ผู้เป็นเจ้าอาวาสรุ่นที่สอง ได้สร้างศาลเจ้าจากเครื่องปั้นดินเผาขึ้นและบูชาในฐานะเทพเจ้าคันดะกาวาระไดเมียวจิน เมื่อประมาณปีเทนโชที่ 15หลังจากเปลี่ยนคำว่า "ริมแม่น้ำ" เป็น "กระเบื้อง" และเรียกชื่อว่า "เทพเจ้าแห่งกระเบื้องคันดะ" แล้ว เจ้าเมืองคิชิวาดะได้บริจาคที่ดินศักดิ์สิทธิ์เพื่อถวายแก่เทพเจ้าด้วยความรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณ จึงได้มีการเปลี่ยนตัวอักษร "神" (เทพเจ้า) เป็นตัว "感" (ความรู้สึกซาบซึ้ง) และเรียกชื่อว่า "เทพเจ้าแห่งกระเบื้องคันดะ"
ในปีแรกของยุคเคอัน ได้มีการสร้างศาลเจ้าขึ้นใหม่ และในปีที่ 3 ของยุคเคอัน ศาลเจ้าได้รับการจัดให้อยู่ในลำดับที่ 62 ของศาลเจ้าอิซุมิ ในปีเมจิที่ 5 หลังจากการปฏิรูปเมจิ ศาลเจ้าได้รับการจัดให้เป็นศาลเจ้าประจำท้องถิ่น และในปีเมจิที่ 40 ได้มีการรวมศาลเจ้าไคโคเอะสึกับศาลเจ้านี้