ศาลเจ้าแห่งนี้ถือกำเนิดขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิซุยนิน องค์ที่ 11 เมื่อโนมิ โนะ สุคุเนะ ขุนนางผู้ทรงอำนาจแห่งอิซุโมะ ได้รับที่ดินผืนนี้เป็นรางวัลจากการเอาชนะไทมะ โนะ เคฮายะในการแข่งขันซูโม่ และประดิษฐานทาเคฮายะ ซูซาโนะ โนะ มิโคโตะ ในช่วงกลางยุคเฮอัน ศาลเจ้าแห่งนี้ยังประดิษฐานซูกาวาระ โนะ มิจิซาเนะ ลูกหลานของโนมิ โนะ สุคุเนะ แต่ถูกไฟไหม้ทำลายในช่วงความวุ่นวายของยุคสงคราม ต่อมาโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ ได้พิทักษ์ศาลเจ้าแห่งนี้ในฐานะเทพเจ้าที่ปกป้องปราสาทโอซาก้าจากวิญญาณชั่วร้าย และศาลเจ้าแห่งนี้กลายเป็นที่รักของชาวคาวาจิตอนเหนือในฐานะเทพเจ้าผู้พิทักษ์เพื่อปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายและเพื่อปรับสมดุลครัวเรือน ในปี ค.ศ. 1602 โทโยโทมิ ฮิเดโยริ ได้แต่งตั้งคาตากิริ คัตสึโมโตะ เป็นหัวหน้าผู้พิพากษาเพื่อบูรณะและก่อสร้างอาคารหลัก ประตูทิศใต้ และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ วิหารหลักสร้างขึ้นในสไตล์นากาเระสึคุริแบบสามช่อง หลังคาทำจากเปลือกไม้ไซเปรสและเคลือบด้วยแล็กเกอร์สีแดงชาด เป็นอาคารที่สะท้อนถึงแก่นแท้ของสถาปัตยกรรมโมโมยามะ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของญี่ปุ่น เพื่อเป็นเกียรติแก่เทพเจ้าสุกะวาระ โนะ มิจิซาเนะ จึงมีการปลูกดอกบ๊วยสีแดงและสีขาวจำนวนมากภายในบริเวณ เพื่อเติมสีสันอันสดใสให้กับต้นฤดูใบไม้ผลิ