ตามประวัติศาสตร์ของศาลเจ้า ศาลเจ้าแห่งนี้ถูกย้ายมาจากยามาโตะในรัชสมัยจักรพรรดิซูจิน และถูกเรียกว่าไดจิงกู โดยมีอาคารศาลเจ้าอันงดงาม แต่ถูกทำลายด้วยเพลิงไหม้ในสงครามโอนิน กระจกศักดิ์สิทธิ์ที่เหลืออยู่เพียงชิ้นเดียวได้รับการประดิษฐานและสร้างขึ้นใหม่ ส่วนวิหารหลักซึ่งได้รับการบูรณะใหม่ทั้งหมดในปี ค.ศ. 1612 เป็นศาลเจ้าเจ็ดช่องที่หาได้ยากทั่วประเทศ และเป็นอาคารสไตล์โมโมยามะที่งดงาม ด้วยคุณค่าทางประวัติศาสตร์อันสูงส่ง ศาลเจ้าแห่งนี้จึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของญี่ปุ่น แต่ในปี ค.ศ. 2008 ก่อนครบรอบ 400 ปีของการบูรณะเพียงไม่นาน ก็ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงจากเหตุเพลิงไหม้ที่น่าสงสัย อาคารศาลเจ้าปัจจุบันสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2011 และได้รับการบูรณะอย่างถูกต้องตามรูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมและการตกแต่งที่มีชีวิตชีวา โดยอาศัยเอกสารที่เก็บรักษาไว้และการสืบสวนหลังเกิดเพลิงไหม้ที่ใช้เวลากว่าหกเดือน ด้วยความร่วมมือจากชาววัดและผู้ศรัทธา
ทุกปีในวันที่ 17 ตุลาคม ซึ่งเป็นช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ร่วง จะมีการจัดพิธีกรรมพิเศษที่เรียกว่า "ดอนจิ" ซึ่งผู้คนจากแต่ละหมู่บ้านจะแห่และถวายอาหารแด่เทพเจ้า พิธีกรรมนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องไม่ได้ของเมืองซุอิตะ