สะพานแห่งนี้ทอดข้ามแม่น้ำฮิงาชิ-โยโกโบริ เป็นหนึ่งในสะพานที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งมีอายุย้อนกลับไปถึงสมัยของฮิเดโยชิ ทฤษฎีหนึ่งระบุว่าชื่อของสะพานมาจากวัดคิวโฮจิ ซึ่งเชื่อกันว่าตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของสะพาน และอีกทฤษฎีหนึ่งระบุว่ามาจากผู้คนจำนวนมากที่ย้ายมาที่นี่จากหมู่บ้านคิวโฮจิในคาวาจิ เมื่อมีการขุดแม่น้ำโดทงโบริในปี ค.ศ. 1612 (เคโชที่ 7) ในสมัยเอโดะ สะพานแห่งนี้เป็นสะพานไม้ ยาวประมาณ 42 เมตร กว้าง 3.6 เมตร และทางฝั่งตะวันออกมีการค้าขายไม้ไผ่และไม้ที่ไซโมคุฮามะ ฝั่งตะวันตกยังเชื่อมต่อกับใจกลางเมืองเซมบะ และเนื่องจากอยู่ใกล้กับชินมาจิและโดทงโบริ จึงคึกคักไปด้วยร้านขายเครื่องนุ่งห่มและช่างฝีมือที่เกี่ยวข้อง ปัจจุบันสะพานแห่งนี้เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กแบบเกอร์เบอร์ ยาว 41.52 เมตร กว้าง 12.50 เมตร มีสามช่วง (มีเสาสองต้นตลอดทาง) ราวสะพานเป็นสีเขียวเข้ม และแสงไฟที่ออกแบบมาอย่างประณีตสะดุดตา