ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นหนึ่งใน 22 ศาลเจ้าในเขตวากาเอะ จังหวัดคาวาจิ ในรายชื่อจินเมียวโช (รายชื่อเทพเจ้า) ของเอ็งกิชิกิ ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 927 (ปีที่ 5 แห่งยุคเอ็งโจ) ในสมัยเฮอัน นับตั้งแต่ยุคมุโระมาจิ ศาลเจ้าแห่งนี้ก็เจริญรุ่งเรืองและได้รับการเคารพนับถือในฐานะเทพเจ้าแห่งตลาด เมื่อชุมชนโดยรอบพัฒนาขึ้นในสมัยเอโดะ ชาวบ้านก็เคารพบูชาศาลเจ้าแห่งนี้ในฐานะเทพเจ้าประจำท้องถิ่น และมีศาลเจ้าขนาดใหญ่ทอดยาวไปตามฝั่งขวาของแม่น้ำนางาเสะ ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นศาลเจ้าโบราณที่ขึ้นทะเบียนในเอ็งกิชิกิ สร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1874 (ปีที่ 7 แห่งยุคเมจิ) และได้รับการบูรณะใหม่ในปี ค.ศ. 1991 (ปีที่ 3 แห่งยุคเฮเซ) ภายในบริเวณศาลเจ้ายังมีศาลเจ้ายาซากะซึ่งเป็นศาลเจ้าเสริม และศาลเจ้าโทโคโยซึ่งเป็นศาลเจ้ารอง วิหารหลักของศาลเจ้าเสริม ศาลเจ้ายาซากะ ได้รับการกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของเมืองฮิงาชิโอซากะ เนื่องจากยังคงรักษาสถาปัตยกรรมศาลเจ้าตั้งแต่ช่วงกลางยุคเอโดะไว้