เทพเจ้าที่ประดิษฐานอยู่ ได้แก่ เทพคู่สามีภรรยา ฟุตสึนุชิคามิ และ ฟุตสึนุชิฮิเมะคามิ ในช่วงต้นยุคเฮอัน ศาลเจ้าแห่งนี้กล่าวกันว่าสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่คุดาระ โนะ สุคุเนนากะสึงุ และบรรพบุรุษของเขา ตระกูลอาสึคาโดะ ในฐานะศาลเจ้าหลักและศาลเจ้ารองที่ขึ้นทะเบียนไว้ในเอนกิชิกิและจินเมียวโช ซึ่งรวบรวมรายชื่อเทพเจ้าที่ประดิษฐานอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ศาลเจ้าแห่งนี้จึงได้รับการสถาปนาเป็น "เมอิฉะ" (ศาลเจ้าใหญ่) และได้มีการส่งทูตจากราชสำนักมาประจำการในช่วงเทศกาลต่างๆ อาคารศาลเจ้าถูกทำลายด้วยเพลิงไหม้ระหว่างการโจมตีปราสาททาคายะของโอดะ โนบุนางะ แต่ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในสมัยเอโดะโดยคาคุโฮ หัวหน้านักบวชของวัดคงโกรินจิ (มิยะ-เดระ) ภายในบริเวณศาลเจ้ามีซากโบราณสถานหลงเหลืออยู่มากมาย รวมถึง "โอคุสุโกะ คูบิซึกะ" (สุสานคุสึโนกิอันยิ่งใหญ่) ซึ่งศีรษะของท่านคุสึโนกิ มาซาชิเงะ ถูกซ่อนไว้เป็นความลับเพื่อหลบหนีสายตาของศัตรูหลังจากที่ท่านเสียชีวิตในสนามรบ และ "หินฮายาโตะ" ซึ่งเป็นรูปปั้นหินแปลกๆ สองชิ้นที่แกะสลักเป็นรูปหน้ามนุษย์และสัตว์