วัดแห่งนี้เป็นที่รู้จักในนาม "นานิวะ ชิตะ โนะ มิยะ" (พระราชวังนานิวะตอนล่าง) มาตั้งแต่สมัยโบราณ และได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทพผู้พิทักษ์แห่งนานิวะ ครั้งหนึ่งวัดแห่งนี้เคยรุ่งเรืองด้วยอาคารวัดเจ็ดหลังและวัดย่อยสิบสองหลัง แต่ถูกทำลายด้วยเพลิงไหม้ในช่วงสงคราม หลังจากการปฏิรูปเมจิ วัดแห่งนี้ถูกยกเลิกเนื่องจากการแยกศาสนาชินโตและศาสนาพุทธออกจากกัน และอาคารหลักถูกทำลายจากการโจมตีทางอากาศในปี พ.ศ. 2488 อาคารหลักในปัจจุบันได้รับการสร้างขึ้นใหม่หลังสงคราม แท่นบูชาสูง 12 เมตร กว้าง 11 เมตร และลึก 10 เมตร โดดเด่นสะดุดตาด้วยหัวสิงโตขนาดมหึมา พิธีกรรมชักเย่อซึ่งจัดขึ้นทุกปีในวันอาทิตย์ที่สามของเดือนมกราคม มีพื้นฐานมาจากตำนานเทพเจ้าซูซาโนะโอะโนะมิโคโตะ ที่สามารถเอาชนะยามาตะโนะโอโรจิ (งูแปดเศียร) และนำพาผู้คนพ้นทุกข์ยาก ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับการยกย่องให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องไม่ได้แห่งแรกของเมืองโอซาก้า