วัดนิกายรินไซของสำนักไดโตคุจิแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1557 (ปีโคจิที่ 3) โดยมิโยชิ นากาโยชิ ผู้ปกครองซากาอิในฐานะผู้ปกครองอิซุมิและคาวาจิ เพื่อรำลึกถึงดวงวิญญาณของโมโตนางะ บิดาของเขา ซึ่งอยู่ทางใต้ของชูกูอิน วัดแห่งนี้ถูกเผาทำลายในช่วงการปิดล้อมโอซากะในช่วงฤดูร้อน แต่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1617 (ปีเก็นนะที่ 3) โดยหัวหน้านักบวช ทาคุอัน ณ ที่ตั้งปัจจุบันในมินามิ-ฮาตาโกะ-โช ซึ่งยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบัน บุตสึเด็น (ศาลาพระพุทธ) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1653 (ปีโชที่ 2) ประตูซันมง (คันโรมอน) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1647 (ปีโชโฮที่ 4) และประตูคารามอน สร้างขึ้นในช่วงต้นยุคเอโดะ ได้รับการกำหนดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของญี่ปุ่น วัดแห่งนี้ประดิษฐานพระศากยมุนีเป็นพระพุทธรูปสำคัญ ว่ากันว่าเซ็นโนะริคิวและทาเคโนะ โจโอ ปรมาจารย์ด้านพิธีชงชา ได้ฝึกฝนที่นี่ และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2503 โรงน้ำชาจิสโซอัน ซึ่งเป็นโรงน้ำชาขนาดสองเสื่อทาทามิที่ริคิวโปรดปราน ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ สถานที่แห่งนี้ยังมีสวนภูมิทัศน์แบบแห้งที่สวยงาม ซึ่งเชื่อกันว่าสร้างขึ้นในช่วงต้นยุคเอโดะ (ซึ่งเป็นสถานที่ที่ได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่ที่มีทัศนียภาพงดงามระดับประเทศ)