ศาลเจ้านิชิโคริตั้งอยู่ทางเหนือของสถานีคาวานิชิบนสายคินเท็ตสึนากาโนะประมาณ 500 เมตร เดิมทีพื้นที่นี้เคยเป็นเขตนิชิโคริ และเดิมรู้จักกันในชื่อเขตนิชิโคริ เนื่องจากเป็นเส้นทางน้ำสำคัญจากนานิวะไปยังเมืองหลวงยามาโตะ วัฒนธรรมแบบภาคพื้นทวีปจึงได้รับการเผยแพร่ที่นี่ และกล่าวกันว่าเป็นที่ตั้งของชุมชนที่ชื่อแพกเจโกะ ซึ่งปรากฏในพจนานุกรมวาเมียวโช (Wamyoshō) ที่รวบรวมขึ้นในสมัยเฮอัน ฉบับหนึ่งระบุว่าชื่อ "นิชิโคริ" ("อิโนะโคริ") ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตนิชิโคริ ในขณะที่อีกฉบับหนึ่งระบุว่าชื่อ "นิชิโคริ" เกิดจากการที่ชาวแพกเจผู้มีฝีมือการทอผ้าได้มาตั้งรกรากที่นี่และนำผ้ายกดอกและสิ่งทออื่นๆ มาถวายราชสำนัก วิหารหลักสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1363 เป็นอาคารสไตล์อิริโมยะสามช่องที่งดงามตระการตา หลังคาทำจากเปลือกไม้ไซเปรส ตกแต่งด้วยสีเคลือบ แดงชาด และทาสี นอกจากศาลเจ้าเสริมที่อยู่ทั้งสองข้างแล้ว ยังได้รับการกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของญี่ปุ่นอีกด้วย