ประภาคารซาไกเก่าสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2420 บริเวณปลายสุดของท่าเรือซาไกเก่า มีความสูง 11.3 เมตร เป็นหนึ่งในประภาคารไม้แบบตะวันตกที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ในพื้นที่ ประภาคารนี้สร้างขึ้นเมื่อมีการสร้างประภาคารทั่วประเทศเพื่อรับรองความปลอดภัยในการเดินเรือของเรือต่างชาติหลังจากการเปิดประเทศหลังจากการมาถึงของพลเรือจัตวาเพอร์รี ไดบิ ซาตาโร ช่างไม้แห่งเมืองซาไกมีส่วนร่วมในการก่อสร้าง และแสงสว่างได้รับการออกแบบโดยบิ๊กเกิลสตัน วิศวกรชาวอังกฤษ ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างได้รับการสนับสนุนจากเงินบริจาคของชาวบ้านในท้องถิ่น ในตอนแรกใช้ตะเกียงน้ำมันก๊าด และกล่าวกันว่าแสงสีเขียวของตะเกียงนั้นส่องไปไกลจากทะเล อย่างไรก็ตาม เมื่อพื้นที่ชายฝั่งถูกถมทะเล ประภาคารจึงหยุดใช้งานในปี พ.ศ. 2511 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในปี พ.ศ. 2515 ปัจจุบันได้รับการบูรณะและอนุรักษ์ ทำให้กลับคืนสู่ความรุ่งเรืองในอดีต