วัดพุทธนิกายชินงอนโบราณแห่งนี้ก่อตั้งโดยโซงะ โนะ อุมาโกะ ในปีที่สองของรัชสมัยจักรพรรดินีซุยโกะ (ค.ศ. 595) และได้รับการฟื้นคืนชีพโดยโคโบ ไดชิ ทางทิศตะวันตกของวิหารหลักคือสวนริวเซนจิ สวนเดินเล่นสมัยคามาคุระที่มีบ่อน้ำ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่งดงามแห่งชาติ ตามตำนานของวัด มังกรร้ายที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นได้ทำร้ายชาวบ้าน ดังนั้นอุมาโกะจึงได้ทำพิธีกรรม มังกรได้พ่ายแพ้ต่อพลังแห่งพระพุทธศาสนาและบินหนีไป อย่างไรก็ตาม น้ำได้เหือดแห้งไปในเวลาต่อมา วัดและหมู่บ้านก็เสื่อมโทรมลง ในปี ค.ศ. 823 โคโบ ไดชิได้ทำพิธีกรรม และมังกรก็กลับมาพร้อมน้ำที่อุดมสมบูรณ์ กล่าวกันว่าเกาะทั้งสามในบ่อน้ำนั้นสร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับเทพเจ้าโชเท็น เบ็นไซเท็น และชิเท็น โดยมีโกซุ เท็นโนเป็นเทพผู้พิทักษ์ บ่อน้ำขนาดใหญ่แห่งนี้ก็งดงามเช่นกัน ด้วยดอกบัวสาย ดอกไอริส ดอกบัว และดอกไม้อื่นๆ ที่บานสะพรั่ง ประตูนิโอมอน สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1818 ถือเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติ