ศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับการระบุว่าเป็น "ศาลเจ้าซากุไร (เขตโอโทริ จังหวัดอิซุมิ)" ในรายชื่อศาลเจ้าชินโต แม้ว่าจะไม่ทราบวันที่ก่อตั้ง แต่เชื่อกันว่าศาลเจ้าแห่งนี้เกิดขึ้นเมื่อตระกูลซากุไร อาซง ซึ่งอาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ ได้ประดิษฐานบรรพบุรุษ ทาเคอุจิ โนะ สุคุเนะ โนะ มิโคโตะ (ทาเคอุจิ โนะ สุคุเนะ) ในปีที่ 5 ของรัชสมัยจักรพรรดินีซุยโกะ (ค.ศ. 597) ศาลเจ้าฮาจิมังงุได้รับการประดิษฐาน ณ ที่แห่งนี้ และเทพเจ้าองค์ปัจจุบันก็ประดิษฐาน ณ ที่แห่งนี้ ศาลเจ้าฮาจิมังงุกลายเป็นเทพผู้พิทักษ์หลักของคามิจิงโกะ เขตโอโทริ จังหวัดอิซุมิ และเจริญรุ่งเรืองจนกระทั่งถูกทำลายด้วยไฟในสงครามของโอดะ โนบุนางะในปี ค.ศ. 1577 ยกเว้นเพียงหอสักการะและหอหลัก หอสักการะเป็นหอสักการะแบบแยกส่วน มีทางเดินดินตรงกลางเรียกว่า "เมโดะ" (ทางเดินม้า) ซึ่งเป็นตัวอย่างสถาปัตยกรรมยุคคามาคุระตอนต้น (สมบัติของชาติ) ทุกปีในช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ที่ใกล้กับวันที่ 5 ตุลาคม จะมีการแสดงระบำที่เรียกว่า "นิวะดานิ โนะ โคโอโดริ" ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ