เดิมศาลเจ้าเท็นจินมีชื่อว่าศาลเจ้าไดบอนเท็นโนฉะ และเป็นเทพเจ้าผู้พิทักษ์ของหมู่บ้านทั้งเจ็ดแห่งทากิฮาตะ ภายในศาลเจ้ามีเครื่องรางของขลังมากมายจากยุคเออิโชและเท็นบุนในช่วงปลายยุคมุโรมาจิ รวมถึงต้นยุคเอโดะ ขาคางคก (รายละเอียดทางสถาปัตยกรรมชนิดหนึ่งที่ใช้รองรับน้ำหนักส่วนบนของศาลเจ้า) ได้รับการตั้งชื่อตามโครงร่างที่คล้ายกับขากบ และค่อยๆ กลายเป็นสิ่งตกแต่งมากขึ้นตั้งแต่ยุคกลาง ซึ่งอยู่ด้านหน้าของวิหารหลัก บ่งบอกถึงรูปแบบของสมัยราชสำนักเหนือและใต้ และเชื่อกันว่าวิหารหลักสร้างขึ้นในยุคนี้