วัดแห่งนี้ว่ากันว่าสร้างขึ้นโดยเจ้าชายโชโตกุด้วยความช่วยเหลือของโซงะ โนะ อุมาโกะในสมัยอาสึกะ รู้จักกันในนาม "นากะโนะไทชิ" (เจ้าชายชั้นกลาง) เป็นหนึ่งใน "เจ้าชายสามพระองค์แห่งคาวาจิ" ร่วมกับ "เจ้าชายชั้นสูง" แห่งวัดเอฟุกุจิในเมืองไทชิ และ "เจ้าชายชั้นต่ำ" แห่งวัดไดโชโชกุนจิในเมืองยาโอ อาคารดั้งเดิมของวัดในสมัยอาสึกะถูกทำลายลงในสงครามระหว่างสมัยราชสำนักเหนือและใต้ แต่ซากวิหารหลัก เจดีย์ ประตูชั้นใน และห้องบรรยาย ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติและได้รับการอนุรักษ์ไว้ วิหารปัจจุบันได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในช่วงต้นยุคเอโดะ พระพุทธรูปพระศรีอริยเมตไตรยแบบครึ่งนั่งในสมัยฮาคุโฮ และพระพุทธรูปพระศรีอริยเมตไตรยแบบครึ่งนั่งในสมัยเฮอันกลาง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญ และเปิดให้ประชาชนเข้าชมเป็นพิเศษในวันที่ 18 ของทุกเดือน ตั้งแต่เวลา 9.30 น. ถึง 16.00 น.