ศาลเจ้าโบราณแห่งนี้ประดิษฐานของสุคุนาฮิโกนะ โนะ คามิ (เทพสุคุนาฮิโกนะ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ สุกะวะระ โนะ มิจิซาเนะ เมื่อสุกะวะระ โนะ มิจิซาเนะ ถูกปลดประจำการที่ดาไซฟุในปี ค.ศ. 901 ท่านได้แวะพักผ่อนที่นี่ระหว่างทางไปเยี่ยมคาคุจูนิ ป้าของท่าน ซึ่งอยู่ที่วัดโดเมียวจิ ในเมืองคาวาจิ ในเวลานั้น ชาวบ้านที่เห็นอกเห็นใจมิจิซาเนะได้มอบข้าวเกรียบให้ท่าน และท่านได้รับตราประจำตระกูลสุกะวะระ ซึ่งเป็นดอกบ๊วย ว่ากันว่าดอกบ๊วยนี้ได้กลายเป็นเครื่องหมายการค้าของ "อาวะ โอโคชิ" ซึ่งเป็นอาหารขึ้นชื่อของโอซาก้ามาจนถึงปัจจุบัน ศาลเจ้ายาซุยสร้างขึ้นโดยชาวบ้านในปี ค.ศ. 942 ซึ่งเป็นปีที่ 5 แห่งรัชสมัยเท็นเค เพื่อประดิษฐานดวงวิญญาณของมิจิซาเนะหลังจากที่ท่านเสียชีวิต นอกจากนี้ บริเวณนี้ยังถูกใช้โดยพระสงฆ์จากวัด วัดชิเทนโนจิ เพื่อพักผ่อนในฤดูร้อน (ช่วงที่พระสงฆ์จะบำเพ็ญเพียรในฤดูฝน โดยงดเว้นการออกไปฝึกฝนที่วัด) ดังนั้นจึงกล่าวกันว่า "ยาซุย" ได้กลายมาเป็น "อังโกะ" ภายในบริเวณวัดมีบ่อน้ำคันชิซึเมะ หนึ่งในเจ็ดบ่อน้ำชื่อดังของวัดเท็นโนจิ ซึ่งเชื่อกันว่ามิจิซาเนะเป็นผู้ดื่ม และยังมีอนุสาวรีย์ของซานาดะ ยูกิมูระ ซึ่งถูกฝ่ายโทกุงาวะสังหารในสงครามฤดูร้อนที่โอซากะ