เริ่มต้นที่สถานีทามัตสึคุริ บนสาย JR Loop Line เดินไปทางเหนือตามถนนทามัตสึคุริ-ซูจิ แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ย่านที่อยู่อาศัย คุณจะพบศาลเจ้าทามัตสึคุริ อินาริ อยู่ก่อนถึงโรงเรียนประถมทามัตสึคุริ คำว่า "ทามัตสึคุริ" ปรากฏซ้ำๆ เหมือนคำที่ออกเสียงยาก แต่ที่จริงแล้วบริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งของย่าน "ทามะ-สึคุริ" (การทำเครื่องประดับ) โบราณ ชื่อที่สวยงามนี้ได้มาจากมะกาทามะ (อัญมณีรูปเครื่องหมายจุลภาค) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพื้นที่ ศาลเจ้าทามัตสึคุริ อินาริ ก่อตั้งขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงปีที่ 18 แห่งรัชสมัยของจักรพรรดิซุยนิน (12 ปีก่อนคริสตกาล) กล่าวกันว่าเป็นสถานที่ที่เจ้าชายโชโตะคุตั้งค่ายบนเนินเขาทามัตสึคุริและอธิษฐานขอชัยชนะในการรบกับโมโนโนเบะ โนะ โมริยะ ในสมัยโทโยโทมิ ศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับการประดิษฐานเป็นเทพผู้พิทักษ์ปราสาทโอซาก้า และด้านหลังของบริเวณที่เงียบสงบยังคงมีประตูโทริอิหินที่สร้างโดยฮิเดโยริ ทางด้านขวาของประตูโทริอิคือพิพิธภัณฑ์นานิวะ ทามัตสึคุริ อาคารอันเป็นเอกลักษณ์แห่งนี้ ซึ่งชวนให้นึกถึงสถานที่โบราณ จัดแสดงสิ่งประดิษฐ์หยกโบราณ หินดิบ และหยกเจไดต์ที่ขุดได้จากทั่วประเทศญี่ปุ่น ประวัติศาสตร์ของหยก และกระบวนการผลิตหยก (การเข้าชมต้องจองล่วงหน้า) เป็นไปได้ไหมว่าหยกมากาตามะโบราณกำลังหลับใหลอยู่ใต้ดินตรงที่เรายืนอยู่นี้?

ดูจุดนั้น

เดินลงเนินจากศาลเจ้าทามัตสึคุริอินาริเพียง 10 นาที ก็จะถึงที่นี่แล้ว เราจะย้อนเวลากลับไปสู่ยุคโจมอน ห้องจัดแสดงซากปรักหักพังโมริโนมิยะตั้งอยู่บนชั้นใต้ดินชั้นแรกของหอโมริโนมิยะปิโลติ จากการวิจัยพบว่า ผู้คนเริ่มอาศัยอยู่ในโมริโนมิยะเมื่อประมาณ 5,000 ปีที่แล้ว ในช่วงกลางยุคโจมอน! ในช่วงปี 1974-1975 มีการค้นพบกระดูกมนุษย์ระหว่างการสำรวจครั้งที่สามซึ่งดำเนินการควบคู่ไปกับการก่อสร้างหอแห่งนี้ และปัจจุบันกระดูก เครื่องมือหิน และเครื่องปั้นดินเผาของ "บุคคลโมริโนมิยะคนแรก" ได้ถูกนำมาจัดแสดงที่นี่ บุคคลโมริโนมิยะหมายเลข 1 ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็นรากฐานของโอซาก้า เป็นผู้หญิงสูงประมาณ 148 เซนติเมตร อายุประมาณ 30 ปี

หากคุณเดินไปทางทิศตะวันตกตามเนินเขาของถนนชูโอโดริจากซากปรักหักพังโมริโนมิยะ คุณจะมาถึงอุทยานประวัติศาสตร์พระราชวังนานิวะอันเขียวชอุ่ม ในปี 645 จักรพรรดิโคโตคุได้ย้ายเมืองหลวงมายังนานิวะพร้อมกับการปฏิรูปไทกะ บริเวณที่เคยคึกคักแห่งนี้ ซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าเรือนานาชาตินานิวะสึ ได้เห็นการก่อสร้างพระราชวังนานิวะนาการะโทโยซากิอันกว้างใหญ่ ต่อมาในปี 726 จักรพรรดิโชมุได้สร้างพระราชวังใหม่ขึ้นเพื่อแทนที่พระราชวังนานิวะที่ถูกไฟไหม้ทำลาย ฐานรากของหอไดโกคุเด็นดั้งเดิมได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในส่วนกลางตอนเหนือของอุทยานประวัติศาสตร์ขนาดประมาณ 90,000 ตารางเมตร แวะพักผ่อนบนแท่นหิน หากคุณตั้งใจฟัง คุณอาจได้ยินเสียงจากยุคโบราณ

อาคารสูงสองหลังตั้งเคียงข้างกันในแนวทแยงมุมตรงข้ามทางแยกที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของสวนประวัติศาสตร์นานิวาโนมิยะ อาคารที่อยู่ด้านหน้าคือพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์โอซาก้า อาคาร 10 ชั้นแห่งนี้จัดแสดงโอซาก้าตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบันผ่านแบบจำลองที่สร้างขึ้นใหม่ ภาพจากคอมพิวเตอร์ และวัสดุมากมาย แต่ไฮไลท์อยู่ที่ศาลาว่าการนานิวาโนมิยะไดโกคุเด็น ซึ่งจำลองขึ้นใหม่บนชั้น 10 รูปปั้นขนาดเท่าคนจริงของข้าราชการเรียงรายอยู่ท่ามกลางเสาที่ทาสีแดงสดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 70 เซนติเมตร ทำให้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ตระการตาอย่างแท้จริง นอกจากนี้ยังมีการนำชมซากอาคารที่ค้นพบระหว่างการขุดค้นในชั้นใต้ดิน (วันละ 6 รอบ รอบละ 40 ท่าน)

ดูจุดนั้น

สวนทาคัตสึตั้งอยู่ห่างจากทางออกที่ 1 ของสถานีทานิมาจิ 9-โชเมะ บนรถไฟฟ้าใต้ดินสายทานิมาจิของโอซาก้าเพียง 5 นาที เป็นโอเอซิสใจกลางเมืองที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใบหญ้าสวยงาม (และดอกซากุระบานสะพรั่งอย่างงดงามในฤดูใบไม้ผลิ) สวนแห่งนี้มีความเกี่ยวข้องกับพระราชวังนานิวะทาคัตสึ ซึ่งก่อตั้งโดยจักรพรรดินินโทคุราวศตวรรษที่ 5 หลังจากที่พระองค์ทรงเห็นควันลอยขึ้นจากเตาไฟและทรงตระหนักถึงความยากจนของประชาชน จึงทรงให้ความช่วยเหลือ นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะสถานที่ดำเนินเรื่องของละครราคุโกะคลาสสิกเรื่อง "ทาคัตสึ โนะ โทมิ" และทุกเดือนจะมีการแสดงตลกที่สนุกสนานชื่อ "ทาคัตสึ มิยาเท คุโรมอน โยเซะ" จัดขึ้นภายในบริเวณสวน

ดูจุดนั้น

จากศาลเจ้าทาคัตสึ ให้ขึ้นรถไฟฟ้าโอซาก้าไปอีกหนึ่งสถานี ลงที่สถานี วัดชิเทนโนจิ-มาเอะ ยูฮิกาโอกะ แล้วเดินต่ออีกสามถึงสี่นาทีก็จะถึง วัดชิเทนโนจิ ชิเทนโนจิ จุดหมายปลายทางสุดท้ายของการเดินทางโบราณของเรา วัดที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นแห่งนี้สร้างโดยเจ้าชายโชโตคุในปีแรกของการครองราชย์ของจักรพรรดินีซุยโกะ (593) เมื่อประมาณ 1,400 ปีที่แล้ว มีผังเมืองแบบ "วัดชิเทนโนจิ" โดยมีประตูชั้นใน เจดีย์ห้าชั้น ศาลาหลัก และหอประชุมเรียงเป็นเส้นตรงจากทิศใต้ไปทิศเหนือ ล้อมรอบด้วยระเบียง ขณะที่เสียงระฆังและเสียงสวดมนต์ดังประสานกัน เหล่าชายหญิงผู้มีคุณธรรมถือไม้เท้าบูชาท่ามกลางควันธูป ที่นี่เช่นกัน การสวดมนต์ของประชาชนทั่วไปยังคงดำเนินต่อไปไม่เปลี่ยนแปลงมานับพันปี

ดูจุดนั้น