เกี่ยวกับโอซาก้า

เมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน 1,400 ปี

นับตั้งแต่สมัยโบราณ โอซาก้าเป็นสถานที่ที่ผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกมารวมตัวกัน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของทะเลเซโตะที่คึกคักและแม่น้ำที่ไหลเข้าสู่แผ่นดินใหญ่สู่บริเวณอ่าวโอซาก้า แม้แต่ในสมัยก่อนที่ยังไม่มีรถไฟและรถยนต์ โอซาก้าก็พัฒนาเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและเป็นประตูสู่ประเทศญี่ปุ่น ต้อนรับพ่อค้าและนักเดินทางจากทั่วเอเชีย

โอซาก้ามีต้นกำเนิดย้อนไปถึงศตวรรษที่ 5

โอซาก้าเจริญรุ่งเรืองในฐานะศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการเมืองของญี่ปุ่นในช่วงศตวรรษที่ 5 นานิวาซุ ซึ่งเชื่อกันว่าเคยตั้งอยู่ในบริเวณเขตชูโอของโอซาก้าในปัจจุบัน เป็นท่าเรือที่เพิ่งเปิดใหม่ในเวลานั้น และทำหน้าที่เป็นประตูสู่เกาหลี จีน และประเทศอื่นๆ ในเอเชีย กล่าวกันว่าผู้มาเยือนโอซาก้าจากเอเชียได้นำเทคนิคที่ล้ำสมัยในการทำหัตถกรรมและเครื่องปั้นดินเผา เทคนิคการตีเหล็ก การผลิตทางอุตสาหกรรม และเทคโนโลยีและข้อมูลที่ทันสมัยอื่นๆ มาด้วย นอกจากนี้ พระพุทธศาสนาซึ่งยังไม่แพร่หลายในญี่ปุ่นในเวลานั้น ก็เริ่มแพร่กระจายมายังญี่ปุ่นในช่วงเวลานี้เช่นกัน ข้อมูลและเทคโนโลยีเหล่านี้แพร่กระจายไปยังส่วนอื่นๆ ของญี่ปุ่นด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

เมื่อพระพุทธศาสนาแพร่กระจายไปทั่วญี่ปุ่น เจ้าชายโชโตคุได้สร้าง วัดชิเทนโนจิ ขึ้นในปี 593 ในเวลาเดียวกัน โอซาก้าก็พัฒนาขึ้นเป็นเมืองนานาชาติที่มีความเชื่อมโยงกับประเทศอื่นๆ ในเอเชีย ในปี 645 จักรพรรดิโคโตคุได้ย้ายเมืองหลวงจากนารามายังโอซาก้า พระราชวังนานิวะ ซึ่งสร้างโดยจักรพรรดิโคโตคุ ยังคงตั้งอยู่ในเมืองโอซาก้าในฐานะ อุทยานซากปรักหักพังพระราชวังนานิวะ และเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้ ถือเป็นพระราชวังที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม เมืองหลวงได้ย้ายไปที่นากาโอกะเคียว (เกียวโต) เฮโจเคียว (นารา) เฮอันเคียว (เกียวโต) คามาคุระ และเอโดะ (โตเกียว) ในเวลาต่อมา แม้ว่าเมืองหลวงจะย้ายไปที่ภูมิภาคอื่นๆ แต่โอซาก้าก็ยังคงพัฒนาต่อไปในฐานะเมืองรอง โดยมีบทบาทสำคัญในฐานะประตูสู่การทูต โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับประเทศในเอเชีย และในการค้าและการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม

เมืองปราสาทของฮิเดโยชิ

ปี ค.ศ. 794 เป็นปีที่ญี่ปุ่นสถาปนาเมืองหลวงที่เฮอันเคียว ยุคเฮอันเริ่มต้นขึ้นในปีนี้ โดยมีการสร้างวัดพุทธจำนวนมากในเกียวโตและโอซาก้า ศิลปะ งานฝีมือ และวรรณกรรมสตรี เช่น ตำนานเก็นจิ ของมุราซากิ ชิกิบุ ก็เฟื่องฟูเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ในช่วงปลายศตวรรษที่ 12 การเคลื่อนไหวเพื่อโค่นล้มตระกูลไทระผู้ทรงอำนาจเริ่มมีแรงผลักดัน และตระกูลมินาโมโตะก็ประสบความสำเร็จในการเอาชนะพวกเขา มินาโมโตะ โนะ โยริโทโมะ ขึ้นครองอำนาจและสถาปนารัฐบาลโชกุนคามาคุระ นี่เป็นจุดเริ่มต้นของยุคเซ็นโกกุ ซึ่งเป็นยุคแห่งสงครามที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง

ในศตวรรษที่ 14 โอซาก้าถูกทำลายล้างด้วยสงคราม ในปี 1496 พระเรนเนียว พระชั้นสูง ได้เริ่มก่อสร้างอิชิยามะโกโบะบนที่ราบสูงอุเอมาจิ อิชิยามะโกโบะแห่งนี้เป็นทั้งวัดและที่พักของพระภิกษุ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นอิชิยามะฮงกันจิ อิชิยามะฮงกันจิได้ทำหน้าที่เป็นป้อมปราการเพื่อยับยั้งสงคราม

ในช่วงครึ่งหลังของยุคมูโรมาจิ (ค.ศ. 1336-1573) โอดะ โนบุนางะ ขุนนางผู้ทรงอำนาจ พยายามโจมตีที่ราบสูงอุเอมาจิในโอซาก้า ที่ราบสูงอุเอมาจิ ตามชื่อของมัน บ่งบอกว่าเป็นที่ราบสูงลาดเอียงเล็กน้อย มองเห็นทิวทัศน์อันงดงามของโอซาก้าทั้งหมด นอกจากนี้ อ่าวโอซาก้ายังอยู่ใกล้กับที่ราบสูงอุเอมาจิในเวลานั้น ทำให้กองกำลังฝ่ายตรงข้ามเข้ายึดครองได้ยาก ปัจจัยสำคัญอีกประการหนึ่งคือที่ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำยามาโตะและแม่น้ำโยโดะ ในเวลานั้น ทางน้ำเป็นเส้นทางคมนาคมหลัก เรือสินค้าจำนวนมากเดินทางมาจากทะเลเซโตะ ทำให้โอซาก้าเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ นอกจากนี้ ภูมิประเทศยังทำให้การรุกรานเป็นไปได้ยาก โอดะ โนบุนางะ เชื่อมั่นว่าการยึดครองที่ราบสูงจะทำให้เขาสามารถควบคุมโอซาก้า และในที่สุดก็จะควบคุมญี่ปุ่นและประเทศรอบข้างได้

เป็นเวลากว่าสิบปีที่โอดะ โนบุนางะโจมตีวัดอิชิยามะ ฮงกันจิอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดวัดส่วนใหญ่ก็ถูกเผาทำลาย และโอซาก้าก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโอดะ โนบุนางะ จากนั้น โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ ผู้สืบทอดตำแหน่งของโนบุนางะ ซึ่งตั้งฐานอยู่ในโอซาก้า ก็เริ่มปกครองญี่ปุ่น ฮิเดโยชิสร้าง ปราสาทโอซาก้า ในปี 1583 ในช่วงยุคอาซูจิ-โมโมยามะ (1574-1600) การก่อสร้างขนาดใหญ่ทำให้เกิดคูน้ำล้อมรอบปราสาทโอซาก้า ขยายแม่น้ำโอซาก้า และทำให้เมืองพัฒนาเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่เชื่อมต่อกับทะเล อย่างไรก็ตาม ปราสาทโอซาก้าและเมืองรอบปราสาทถูกเผาทำลายในการปิดล้อมโอซาก้าในฤดูหนาวปี 1614 และการปิดล้อมโอซาก้าในฤดูร้อนปี 1615 และตระกูลโทโยโทมิก็ล่มสลาย

ศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม

ตระกูลโทกูงาวะยึดอำนาจและศูนย์กลางทางการเมืองย้ายไปที่เอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) จากนั้นญี่ปุ่นก็เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการปิดประเทศ โอซาก้า เมืองที่ถูกเผาทำลายจนเหลือแต่เถ้าถ่าน ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วด้วยความเข้มแข็งของประชาชน และเติบโตขึ้นอีกครั้งในฐานะศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ ในเวลานั้น โอซาก้าซึ่งอยู่ห่างไกลจากเอโดะ เป็นที่รู้จักในนาม "ครัวของชาติ" เนื่องจากสินค้าสำคัญๆ รวมถึงอาหารและข้าว มีการซื้อขายกันอย่างแพร่หลายในโอซาก้า ข้าวถูกส่งจากโอซาก้าไปยังทุกส่วนของญี่ปุ่นเพื่อสนับสนุนการจัดหาอาหารของญี่ปุ่น โอซาก้ายังเริ่มส่งออกสินค้าหลายอย่างไปต่างประเทศด้วย

การเติบโตทางเศรษฐกิจนี้ส่งผลให้เกิดวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ในโอซาก้า ศิลปะพื้นบ้านที่ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ก็เกิดขึ้นจากวัฒนธรรมดั้งเดิม ซึ่งรวมถึงโรงละครหุ่นกระบอกที่เรียกว่า โจรูริ (กล่าวกันว่าเป็นต้นกำเนิดของบุนราคุ) โรงละครโนห์ และคาบู กิ รูปแบบเฉพาะของโอซาก้า โอซาก้ายังมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งต่อการศึกษา โรงเรียนที่ก่อตั้งในโอซาก้าได้ผลิตนักวิชาการจำนวนมากที่มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อญี่ปุ่นในขณะนั้น เทกิจูกุ ถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นโรงเรียนสำหรับการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และการแพทย์ตะวันตก ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ญี่ปุ่นได้ยุตินโยบายปิดประเทศและเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ ในบรรดานักเรียนของเทกิจูกุมีบางคนที่ได้มีส่วนร่วมในการเปิดประเทศและปฏิรูปการปกครองของญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยโอซาก้า​​

แมนเชสเตอร์แห่งตะวันออก

การปฏิรูปเมจิ (ค.ศ. 1868) เป็นการปฏิรูปครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เมืองหลวงถูกย้ายไปโตเกียว ซึ่งเติบโตขึ้นอย่างมากในฐานะศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ ในขณะที่เมืองโอซาก้าซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้ากลับซบเซา โอซาก้าจึงพยายามเปลี่ยนไปเป็นเมืองอุตสาหกรรม ควันโขมงออกมาจากเขตอุตสาหกรรม และในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โอซาก้าถูกเรียกอย่างเยาะเย้ยว่า "เมืองแห่งควัน" จากนั้นจึงได้รับฉายาว่า "แมนเชสเตอร์แห่งตะวันออก"

เมืองโอซาก้าได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี 1889 หลังจากได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นเมืองของญี่ปุ่นไม่นาน งานนิทรรศการอุตสาหกรรมแห่งชาติครั้งที่ 5 ก็จัดขึ้นที่บริเวณเทนโนจิในปี 1903 งานนี้ได้รวบรวมเทคโนโลยีและผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมคุณภาพสูง ดึงดูดเหล่าผู้นำอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีล้ำสมัยจากทั่วประเทศ ในปีเดียวกันนั้นเอง บริการรถรางสาธารณะสายแรกของญี่ปุ่นก็เริ่มต้นขึ้นในโอซาก้า จนถึงปี 1925 โอซาก้าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในญี่ปุ่นและใหญ่เป็นอันดับหกของโลก

ความเสียหายในช่วงสงครามและการฟื้นฟู

หนึ่งในสามของเมืองโอซาก้าถูกทำลายจากการโจมตีทางอากาศของอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รวมถึงย่านการค้าและอุตสาหกรรมหลายแห่ง อย่างไรก็ตาม ด้วยแผนการฟื้นฟูหลังสงครามและทัศนคติเชิงบวกของชาวโอซาก้า เมืองนี้จึงกลับมามีชีวิตชีวาเหมือนก่อนสงครามอีกครั้ง ปัจจุบัน บริษัทและนักธุรกิจหลากหลายประเภทต่างเจริญรุ่งเรืองในโอซาก้า บริษัทและนักธุรกิจเหล่านี้ได้ช่วยหล่อเลี้ยงเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งของโอซาก้า ทำให้โอซาก้ากลายเป็นเมืองศูนย์กลางในภาคตะวันตกของญี่ปุ่น

ในปี 1970 โอซาก้าได้รับเลือกให้เป็นสถานที่จัดงานเวิลด์เอ็กซ์โปครั้งแรกของเอเชีย นับตั้งแต่นั้นมา โอซาก้าก็ยังคงเป็นเจ้าภาพจัดงานแสดงสินค้านานาชาติ การประชุมนานาชาติ นิทรรศการ และการประชุมระดับนานาชาติต่างๆ อย่างต่อเนื่อง รวมถึงการประชุมสุดยอดเอเปคในปี 1995 โอซาก้ามีทุกสิ่งที่คุณต้องการเพื่อต้อนรับแขกจากทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการประชุม เช่น ศูนย์การประชุมนานาชาติโอซาก้า โรงแรมชั้นนำ อาหารอร่อย วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ และตัวเลือกความบันเทิงและสันทนาการที่หลากหลาย โอซาก้าเป็นเมืองสำคัญในเอเชียสมัยใหม่และเป็นมหานครระดับโลก