สะพานประวัติศาสตร์แห่งนี้ทอดข้ามแม่น้ำฮิงาชิ-โยโกโบริ และกล่าวกันว่ามีมาตั้งแต่สมัยโทโยโทมิ ดังจะเห็นได้จากชื่อที่ปรากฏบนแผนที่ต่างๆ เช่น "โอซาก้า โนะ จิน เอซุ" บริเวณปลายสุดด้านตะวันตกของสะพานเป็นที่ตั้งของร้านแลกเปลี่ยนเงินตราหลายแห่งตั้งแต่กลางยุคเอโดะ และเจริญรุ่งเรืองในฐานะศูนย์กลางทางการเงิน ต่อมาได้มีการสร้างสะพานใหม่ขึ้นบนถนนเคียวบาชิโช จึงเป็นที่มาของชื่อ "อิมาบาชิ" ในขณะนั้น สะพานแห่งนี้มีขนาดใหญ่มากสำหรับใช้เป็นสะพานประจำเมือง โดยมีความยาว 75.8 เมตร และกว้าง 5.5 เมตร มีเรือข้ามฟากที่มุ่งหน้าไปยังอามากาซากิออกจากฐานสะพานเช่นกัน สะพานได้รับความเสียหายจากไฟไหม้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า และได้รับการสร้างขึ้นใหม่ด้วยคานไม้และเสาเหล็กในสมัยเมจิ ในปี ค.ศ. 1924 สะพานได้รับการสร้างขึ้นใหม่เป็นสะพานที่งดงาม มีความยาว 70.4 เมตร และกว้าง 8.4 เมตร มีคานเหล็กแบบเกอร์เบอร์สามช่วง และเหล็กหล่อสำหรับให้แสงสว่างและราวกันตก อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเหล็กหล่อจะถูกส่งมอบในช่วงสงคราม สะพานปัจจุบันได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2537 แต่ระบบไฟส่องสว่างและราวสะพานได้รับการออกแบบโดยยึดตามสะพานเดิม