สะพานแห่งนี้ ซึ่งเป็นหนึ่งในสะพานที่ทอดข้ามแม่น้ำนิชิโยโกโบริ เดิมชื่อ "สะพานโทมิตะมาจิ" และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "สะพานโทโนบาชิ" บันทึกจากยุคเก็นโรคุ (ค.ศ. 1688-1704) ระบุว่าชื่อสะพานชินาโนะ ในขณะนั้นสะพานมีความยาวประมาณ 25.9 เมตร และกว้าง 3.9 เมตร กล่าวกันว่าขุดโดยนางาเสะ ชิจิโรเอมอน พ่อค้าไม้คนแรก แม่น้ำนิชิโยโกโบริไหลจากเหนือจรดใต้ผ่านใจกลางเมืองโอซาก้า จากแม่น้ำโทซาโบริไปยังแม่น้ำโดทงโบริ ริมฝั่งแม่น้ำมีพ่อค้าแม่ค้ามากมาย โดยเฉพาะพ่อค้าไม้และพ่อค้าเครื่องเคลือบดินเผาเรียงรายอยู่ เมื่อมีการเปิดใช้รถรางในเมืองในปี พ.ศ. 2456 สะพานชินาโนะจึงถูกแทนที่ด้วยสะพานเหล็กคานเหล็กแบบเรียบง่ายสามช่วง (มีเสาสองต้นตลอดเส้นทาง) (ความยาวสะพาน 23.0 เมตร ความกว้าง 22.0 เมตร) แต่ระหว่างปี พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2514 แม่น้ำนิชิโยโกโบริถูกถมเพื่อสร้างทางด่วนฮันชิน ทำให้สะพานนี้หายไป ปัจจุบันเหลือเพียงอนุสาวรีย์หินเท่านั้น